Metro in de Bijlmer

De blaka stadsstaat

De Surinaamse kunstenaar Robbert Doelwijt ontdekte een tijdje terug dat de geroemde houtsnijkunst van de bosnegers niets met Afrika te maken had. De figuren en motieven stonden gewoon in een Hollands boek, dat het houtsnijwerk voor de VOC-schepen behandelde. Het gegeven is ook dat er voor 1850 geen houtsnijwerk door bosnegers vervaardig werd.

En zo is er weinig oorspronkelijks in Suriname te vinden, maar dat is niet erg, want iedereen jat en leert van elkaar.  Het wordt wat erger als het resultaat van al dat kopiëren weinig meer oplevert dan bruine bonen met zoutvlees en neukie/neukie muziek zoals kaseko uit het samengaan van voodoo, caribische sound (ook weer een fusion) en marsritmes. En ook daar valt mee te leven, want wat kunnen we anders verwachten van een klein land met een heterogene bevolking dat zich met dank aan de koloniale macht nooit een eigen identiteit wist te verwerven en allang van zijn diverse wortels was losgesneden. Een krabbenmand vol deel-belangen.

Het wordt echt erg als we in Nederland, in de Bijlmer, de Surinaamse kunst en kultuur op een zetel gaan zetten, zoals onlangs gebeurde met een expo over de niet zo denderende fanfare, die als de Surinaamse politiekapel door het leven gaat, de komende hallelujah over de schrijver Edgar Cairo, die vooral adjectieven aan zelfstandige naamwoorden weet te plakken, en het huidige eerbetoon aan Surinaamse schilders, die zoals hun ‘broeders’ in Afrika aan reclame schilderen doen en vaag verwant zijn aan de superrealisten. Ze exposeren hun werk momenteel in het CBK en zijn nu zelfs in de Bijlmer om een Kwakoe-bus en twee veegauto’s van de reiniging onder de schilderingen te zetten.

Het lijkt allemaal op een armoedige poging Blaka Foto zijn culturele legimitatie te geven, uitgevoerd door nijvere ambtenaren, en medegedragen door instellingen als het Kwakoe Festival, CBK, BijlmerParktheater,het IIC, Zo!Cultuur, en ook de Bieb. Maar stel nu, dat we een waarlijk ‘creatieve stad’ zijn, zoals ons stadsdeel beweert te zijn, zouden we dan niet gelijk de stadsstaat ten tijde van de renaissance, bijvoorbeeld gelijk Venetie of Florence, de portemonnaie moeten trekken om de beste ambachtslieden en vernieuwers naar ons toe te halen, die het multicul werkelijk zijn smoel en dynamiek geven. En die veegauto’s kunnen we altijd nog laten verven door de kunstenaars die we in onze broedplaatsen hebben opgeborgen. Hebben ze ook het gevoel dat ze meedoen. En ze zijn bekend met ons dorp.

Kwakoe's geldzucht

Het voetbalveld van het Kwakoe-veld is kleiner, hobbeliger, en droger dan voorgaande jaren, en bovendien onzichtbaar door alle terrassen die langs de witte lijnen zijn geposteerd. Onwaardige en gevaarlijke condities meenden de voetbalteams, die elk jaar een aardig bedrag moeten neer tellen om mee te kunnen doen. Ze weigerden nog langer te voetballen en dus werd dat onderdeel van het festival maar afgelast. Een poging om het naast het festival gelegen voetbalveld van de nieuwe voetbalclub Zuidoost United te kraken, mislukte. De ambtenaar sport van ons stadsdeel trok er persoonlijk op uit om dat initiatief de kop in te drukken. Zijn veld was nog niet aan voetbal toe.

Uit een interview met Het Parool, gisteren in de krant, blijkt dat het festival het voetbal nog slechts als een te missen bijproduct ziet. De pacht-opbrengsten van de eetkramen, de danstenten en de terrassen zijn belangrijker. Daar kon best een wat voetbalgroen voor wijken en natuurlijk bleef ook het geld in de zak dat men voor het bevochtigen en glad maken van het veld had kunnen gebruiken. Alles voor de poen. En om te zorgen dat de klanten blijven komen geen mededeling op de eigen website dat het voetbal niet meer meedoet.

Ongewenste uitgaven

Ter vervanging van de ouderwetse buurthuizen had Harry Verzijl de zogenaamde Community Centre's gezet. Gemeenschapshuizen zo u wilt, maar dat zal de onderwijzer Verzijl wel te oubollig in de oren hebben geklonken. Tot heden werden er 2 buurthuizen tot CC verbouwd en onder een nieuwe regie gebracht: 't Gein en Holendrecht. Het gaat er niet goed mee. Het Bestuur van Zuidoost besloot 13 juli een eigen ambtenaar vrij te maken als locatiemanager. Naast hem worden nog een planner en een programmeur ingehuurd. Ze zijn er voor de bestaande 2 en de komende 4 CC's. Al met al een uitgave van 3 salarissen, laten we zeggen een paar ton op jaarbasis. Ten koste van wat?

Bijlmer euro

Op 8 juli werd de Bijlmer euro gelanceerd ter verbetering van onze lokale economie. Vandaag om 1.37 pm heeft die euro een omzet gehaald van 667,5 euro, waarvoor 89 transacties werden verricht. Per handeling dus 7,5 euro.

Het beloofde land

De pretenties van ons lieve stadsdeel zijn ongehoord, dat mogen we wel zeggen. Het is Jantje met de grote broek die op alle daken klimt om er vanaf te schreeuwen dat hij ’t gaat maken. En het bestuur trekt er gul de geldbuidel voor open. Zo hebben we een nieuw festival mogen verwelkomen, waarvoor wij op vrijdag 16 juli de volgende uitnodiging mochten ontvangen, getekend door ambtenaar Jolanda Brils: Hierbij wil ik jullie namens stadsdeel Zuidoost graag uitnodigen voor de METRO54 Blockjam op zaterdag 17 juli a.s. METRO54 is een nieuw event dat door stadsdeel Zuidoost is geinitieerd om de creatieve industrie in het stadsdeel te stimuleren. Met METRO54 willen wij bijzondere projecten, talenten en crossovers in (sub)culturen laten zien uit Zuidoost en daarbuiten.

We zijn gaan kijken die zaterdag, om een uur of vier ‘middags en ontmoetten meteen een schuimbekkende Arno van Zuidoost Partners, die mede alle dromen van ons stadsdeel moet waarmaken. Had hij me daar een ‘high profile’ festival georganiseerd voor minstens 10.000 mensen en was er door het stadsdeel nauwelijks enige publiciteit geregeld.

We vonden hem achter meters hekken, die het festival zorgvuldig verborgen op zijn wat benauwde locatie tegenover de ingang van het treinstation. We zagen wat jongeren met een afgezakte broek, een jonge stadsdichter, die tegen de hiphop van een podium verderop opbokste, hekken vol niets zeggende foto's, wat suffe kraampjes met t-shirts en sieraden, een fotograaf die 2 jongens vastlegde. We zagen een armoedig festival, gewoon voor de kids. Beetje rappen, beetje hangen. Gewoon een dorpsfeestje voor de jeugd, en dat was het ook toen we ‘avonds nog een eens terug kwamen. Wat meer publiek toen, want het volk van Pathe wilde wel even komen kijken. Wie niet. Jolanda evenwel niet gezien, net zoals al die andere stimulators der creatieve industrie, die zich in ons stadsdeel moet vestigen omdat het hier zo bruist, en Amsterdam en regio uitlopen om dat toch eens mee te maken.

We fietsten maar door naar Kwakoe, een andere high profile gebeurtenis. Het was weer gezellig. Honderden sloffende mensen op nauwe paden, overal herrie, literflessen bier in de hand, flessen whisky, de verstikkende damp van verkolend vlees. Lege en volle tenten. Her en der wordt gedanst, in het pikkedonker schuren of gewoon een beetje zwaaien en zwieren in de officiële Kwakoe-tent met een beroerde band. Gewoon een kermis zonder kermis, een heel klein broertje van een Zwarte Cross, zonder cross, zonder gekke, leuke en spannende dingen. Gewoon commercie, maar wel eindelijk cafeleven in de buurt van de Poort. Dat is een opsteker. Zes weekenden lang de Wallen zonder de hoofdattractie.  En opeens lijk je verdwaald, want waar is het voetbalveld. Nergens te zien, tot je ontdekt dat het hele veld is ombouwd met terrassen, die weer verborgen worden door een voortent.  Het voetbal is er nog slechts voor de eters en zuiperds. Zuidoost op zijn best.

Er komt een beeld terug van die middag op de Poort. Twee als wandelende jood verkleedde negers met baard die uit de Holy Bible onverstaanbaar voorlezen, met  tussen zich in een groot plakkaat waarop de verloren stammen van Israël staan vermeld. Ze blijken zich volgens dit bord gevestigd te hebben op Jamaica, Costa Rica, Cuba, de West-Indies, de Dominicaanse republiek, ofwel midden, zuid en noord Amerika, maar niet in Afrika, Europa of Azie.  Het zijn ook geen semieten, aziaten, hindoestanen of blanken, maar uitsluitend onder dwang gemigreerde negers en een paar al dan niet door witman uitgeroeide  indianenstammen, die dus ooit door Jahweh zijn uitverkoren als zijn volk. Gelukkig wonen vele van hun nakomelingen nu in Zuidoost. We zijn 't beloofde land.

Bezuinigingen

Je rijdt er voorbij: mannetjes en hekken die moeten voorkomen dat Kwakoe-publiek in de woonbuurten rond Kwakoe hun auto stallen. En je bedenkt: dat zijn toch aan het festival gerelateerde kosten die daar betaald moeten worden. Wie betaalt dat? Zes weken lang, twee dagen, weekend-tarief, zoveel personen, zoveel hekken die geplaatst en opgeruimd moeten worden. Het wordt toch niet betaald uit het promotiebudget van het stadsdeel?

Waarde Muriel: rijp voor sloop

Je sloopt iets als het zonder waarde is geworden. Gebruikswaarde, economische waarde, emotionele waarde; als je er dus niets meer aan hebt. Gelukkig hebben we nu voldoende geld om ook dat te slopen, dat blijkbaar een sociaal onveilige omgeving in stand houdt.  Bijvoorbeeld het gymnastieklokaal van de Holendrechtschool, waar zich om een of andere reden junks, dealers en ander gespuis ophouden. Ons db-lid Muriel Dalgliesh gaat daarom het nog altijd met plezier gebruikte lokaal slopen. De gezondheid en het plezier van de kinderen is van minder belang dan haar onvermogen de zaak goed te beheren. Ze sloopt omdat ze faalt. Het gespuis mag een paar meter opschuiven. En Muriel reduceert haar eigen waarde tot nul.

Muriel volgt natuurlijk de Bijlmer-oplossing. Als je niet kan beheren, dan sloop je het gebouw dat je onmacht illustreert. Heb je toch een daad van macht tentoon gespreid. Waarom heeft ze niet overwogen om het sloopgeld in te zetten voor het betrekken van de junks bij het beheer van het lokaal, zoals ze overal betaald mogen prikken, of voor een leuke dagactiviteit, zoals de 3000 euro die het stadsdeel aan Kwakoe Festival schonk om de omgeving-junks uit welbegrepen eigenbelang bezig te houden. En moet Kwakoe overigens niet gesloopt, daar wordt toch wel eens iemand doodgeschoten?

Het meest treurige is dat Muriel de boze kinderen, onderwijzers en ouders aanraadt straks het sloopbesluit bij de rechter aan te vechten. Pilatusgedrag. Laffe onmacht in het kwadraat.

Grens overschrijdingen

Ernestine Comvalius, directeur BijlmerParktheater introduceerde onlangs een heel nieuwe begrip: de grensoverschrijding. Haar theater had sinds de openstelling 20.000 grensoverschrijdingen meegemaakt. En daarmee verbeeldt ze dus prachtig dat een theater een ander land is. Niks open, grensbewaking. Helaas legde ze niet uit welke overschrijdingen ze allemaal meetelde: alleen die van de kaartkopers of ook die van de cursisten, acteurs, muzikanten, vergaderaars en bijvoorbeeld personeelsleden. En vraag je je af: zouden er ook mensen zijn die de grens niet over mogen of dat niet durven?

Waarderings-subsidie

Het dagelijks bestuur stemt in met het verlenen van een waarderingssubsidie van 3000 euro aan de stichting Kwakoe Zomerfestival voor het bieden van zinvolle dagbesteding aan 50 drugsverslaafden tijdens het festival.(besluit 6 juli 2010, DB Zuidoost)

Verborgen schatten

Aan de randen van de Bijlmer liggen wonderbaarlijke plekken. Onder het treinspoor Duivendrecht - Diemen Zuid vindt je deze golfbaan van The Old Course. Ze hebben er een schattig nostalgisch clubhuis en op het parkeerveld van grint staan nieuwe bmw's, mercedessen en audi's. Ja, ze hebben ook een ballotagecommissie.

En tussen de autoweg naar Diemen en de Bijlmerweide ligt een volkstuinen-complex, dat de laatste jaren geheel door sur-afro-neds is overgenomen. Ze hebben er een dagelijks Kwakoe-festivalletje gemaakt met zelf getimmerde verkoop-hutten voor bbq-vlees en natuurlijk drank. Locale economie op zijn best.

Er zijn ook schatten die steeds meer verdwijnen, zoals die bekende Bijlmer-flats waarin niemand zich met zijn woning kan onderscheiden, wat wel zo prettig is. Geen haantjes-gedrag met 2 vazen op de vensterbank en indrukwekkende deuren. Geen signaal dat je het bijzondere erf van een burger nadert, die zijn ego uitvent. De gelijkheid wordt gesloopt, maar ook sloop heeft zijn 'bloemen'. Zie de grafitti op het laatste Eeftink-stuk.