Metro in de Bijlmer

PvdA Zuidoost heeft ballen

De kandidatenlijst van PvdA Zuidoost is bekend. En het moet gezegd: de partij heeft ballen. Smeet PvdA Amsterdam veel van zijn huidige raadsleden van de lijst, in Zuidoost mag een groot deel van de onzichtbare fractie opnieuw stilletjes in de bankjes plaats nemen. Grote winnaar is de damesclub van Muriel Dalgliesh, zij lijsttrekker, Maaike Arnhem (beroemd van het buurtfeest) op plaats 3 en Lorna Koenen van de Bijlmer Bewoners Raad op plaats 6. Grote verliezers zijn Jude Kehla, hoewel vorige keer niet op de lijst, nu 9, en Marcel la Rose, ook niet op de oude lijst, maar beiden wilden hoog en Marcel wenste lijsttrekker te worden. Marcel is nu lijstduwer. De beroemde belangen-verstrengelaars werden opnieuw in genade aangenomen: Mala Eckhardt op 12, Ana Alcantara op 13 en Egbert Doest op 20. Bhola en Lalji staan niet meer op de lijst. Hulde voor dit consistente beleid.
Hoogste nieuwkomer, op 8, is Mario Hupsel, de oude trouwe secondant van Wouter Gortzak en gevreesd om zijn pijnlijke omhelzingen; en na Mario komt Billie Kwayie, op 10. Opvallend laag staat Narish Parsan, die ook verkiesbaar is op de Amsterdam lijst en bij de vorige verkiezingen het grote talent heette te zijn. Hij staat nu 7de.
Potentiële stadsdeel-bestuursleden en fractievoorzitter zijn Dalgliesh, Michel Idsinga, Maaike Arnhem, en Henk Boldewijn, de plaatsen 1 t/m 4. Nr. 5 is voor Ama Carr, de dame die beroemd werd vanwege leugen naar de politie.
Tot slot: behalve genoemden en natuurlijk Owusu Sekyere en Randy Stena zijn verdwenen: Peter Bals en Lourens Burgers. En natuurlijk: Harry Verzijl, Els Verdonk en Elvira Sweet, de ervaren rotten, met name Harry en Els.  En als we dan nog even kijken naar representativiteit, de PvdA is tenslotte een volkspartij, dan tellen we 5 afro-Surinamers, 2 Antillianen-Nederlanders, 3 Ghana-Nederlanders, 2 hindoe-suri-Nederlanders, 1 afro-Nederlander en 2 etnische Nederlanders bij de eerste 15. Van hen zijn 8 vrouw. Aantal homoseksuelen onbekend. Verrassende kandidaten: geen. We vrezen dat de PvdA bijzonder weinig keus had.

Op foto: Hupsel en Sweet toen beiden bij de welzijnsclub BZO werkten, zij als manager en hij als boekhouder, later jongerenwerker.

Kerkenbouw in Zuidoost, een repeterende geschiedenis

Het Stadsdeel nodigt alle serieuze partijen uit die een mandir, hindoeïstische tempel, in Zuidoost willen bouwen. Het staat al enige tijd op de site van Zuidoost en Els Verdonk vertelt het vandaag in Het Parool. Het is een verhaal met een voorgeschiedenis.
In 1985 opende de El Taibah Moskee aan de Karspeldreef zijn poort, met dank aan een zeer flinke injectie vanuit een Pakistaanse moslimgemeenschap en de gemeente Amsterdam gaf ook nog 300.000 gulden. Dat werd geritseld door minderheden-ambtenaar Huib de Vet met toestemming van wethouder Louis Kuijpers (PvdA). Een andere baas van Huib, Paul Bos, projectleider Bijlmer Hoogbouw, was des duivels, want de staat hoorde zich niet met een kerk te bemoeien.
De consequenties bleken alras. Ook de hindoestanen claimden een religieus gebouw, en daarvoor moest de gemeente de geldbuidel trekken. Ze lieten alvast een schets maken van een reusachtige mandir, inclusief hotel. De aangetrokken architect was Paul Haffmans, ontwerper van de sociaal-culturele wijkaccommodatie Ganzenhoef (inmiddels allang gesloopt) en de moskee. De gemeente weigerde eventueel te subsidieren en de hindi's (bijna uitsluitend Surinamers in die tijd) schiepen zich een buitentempeltje achter de garage van Gerenstein, waar de toenmalige pandit (hindi-priester) woonde. Er kwam ook nog een claim van Orlando Lont, die vreesde dat de creolen (oud woord voor afro-surinamers) met lege handen zouden blijven. Hij wenste een winti-tempel van de overheid.

De tijd tikte door. De gereformeerden bouwden van eigen geld een nieuwe kerk op het Gulden Kruis en de hindi's verwierven een noodgebouw-mandir achter Egeldonk. De Jehovah-getuigen bouwden een kerkelijke stulp in Geinwijk en de Pinkstergemeente metselde een gebedsruimte onder de garage van Kruitberg/Kikkentein. Inmiddels zit die kerk in het voormalige Crea-gebouw tegenover de moskee.
Het stadsdeel en Rochdale (toen nog Patrimonium) ontfermden zich over de hallelujah-gelovigen uit West-Afrika. Via een ingenieuze constructie kwam een zalencentrum van de grond, waar de kerken voor 'weinig' geld konden kerken. Het gebouw De Kandelaar. De pastors kregen huurwoningen in een deel van Grubbehoeve dat als bestemming 'koopwoning' had. De woningen worden vooral gebruikt als kantoor en opslagplaats en volgens het stadsdeel vallen ze nu onder het kopje 'maatschappelijke voorzieningen'.  Er werd ontheffing verleend op het vigerende bestemmingsplan.

De nood-mandir moet inmiddels verdwijnen, plaats maken voor nieuwbouw. En wat blijkt uit Parool-artikelen, de hindi's hebben ruzie met elkaar over welke mandir ze waar willen neerzetten en tegelijk schijnt er (een schamele!) 250.000 euro in kas te zetten voor de nieuwbouw van Devi Dhaam. Een aantal gelovigen kerkt inmiddels al op andere plekken.
Dus daarom schiet de overheid te hulp. Job Cohen zei ooit ook dat religieuze organisaties in uitzonderlijke gevallen ondersteund moeten worden. Dat geldt blijkbaar als men niet wenst te sparen en geldacties te organiseren zoals ooit de gereformeerden van De Nieuwe Stad deden, en de Jehovah-getuigen en de Pinkstergemeente.
Dat de steun van Els cs blijkbaar onbekend is bij een aantal hindi's en als die er is, gewantrouwd wordt, blijkt uit een uitspraak van Karan Jagdewsingh, voorzitter van Devi Dhaam. Hij zegt een paar dagen geleden in Het Parool: "De plannen voor een nieuwe mandir liggen klaar. We zijn in gesprek met de politiek. Dat is niet eenvoudig. De politiek zegt veel, maar je kunt er niet op vertrouwen. Men zegt: na de verkiezingen kijken we wat we voor jullie kunnen doen."

Verschil in perceptie

Onlangs waren er de algemene beschouwingen over de begroting van komend jaar. Normaal een hoogtepunt in het bestaan van de Stadsdeelraad. Via de begroting zet je uit wat je volgend jaar gaat doen. Wim Mos van OZO schreef er dit over: Het schouwspel van de algemene beschouwingen die vanavond in de deelraad werden gehouden was het dieptepunt uit deze bestuursperiode. Het voorstel van de oppositie, nadat er om half elf nog niet één woord van discussie was gewisseld, om maar met z'n allen naar huis te gaan, werd gretig door de PvdA omarmd.
En Elvira Sweet schrijft er in haar dagboek van deze week als volgt over: Gisteren hadden wij de laatste algemene beschouwingen van deze bestuursperiode. De diverse bijdragen van de fracties werden gekenmerkt door een grote betrokkenheid en trots en een gedeelde zorg over de schietincidenten in het stadsdeel. Er zijn op dit terrein voorstellen gedaan die uiteindelijk zullen leiden tot het indienen van moties.

Update Black Horse

Het verhaal over Roy Ristie heeft tot enig rumoer geleid. TamTam op de site van Henk de Boer. een telefoontje van Mart vd Wiel, lijsttrekker OZO/D66, een email van Gerbrand Kranendonk, kandidaat stadsdeelraadslid D66, een reactie op deze site van een zekere Lisette van Hees. Geen woedende Ristie aan de lijn. Geen boze vrinden van Roy.
Mart vertelde dat het ontslag bij de VPRO pertinent onjuist was. Hij had daarover een email van Haasbroek. Van Jan of Nico vroeg ik, maar dat wist ie zogauw niet. In ieder geval: broer Jan was in die tijd, begin '80, directeur radio VPRO. Die moet het dus weten als zijn geheugen goed is. En dan komen we op juridische haarkloverij. Spreek je alleen van ontslag als het om een personeelslid gaat, of niet als als het om een freelance presentator gaat. Ristie was indertijd laatste, van het programma Black Star Liner, het eerste Surinaamse radioprogramma in Nederland olv Dave van Dijk, niet zo lang geleden overleden. Ook Frits van Eyck, nu baas Razo, werkte aan dat programma mee.
Over zijn ontslag bij Radio Stad Amsterdam olv de vermaarde Leo Jacobs verhaalde Ristie zelf in een interview met Rene Swaab in de Nieuwe Bijlmer van 1986, toen op de zaak werd terug gekeken. Ristie verkoopt zijn heulen met de 'vijand', indertijd de Centrumpartij, als een provocatieve poging om het dieper liggende racisme bloot te leggen. Dat had dus niet iedereen door. Ristie was toendermaals net zoals Roy Groenberg en Axwijk oprichter/lid van de Beweging Politieke Realisten, die met behulp van de CP wilde bewijzen dat Nederland inderdaad racistisch was. Er waren ontmoetingen tussen beide clubs. En racisme bloot leggen is behalve een edele daad ook een beproefde methode om achterban te winnen en geldstromen los te weken.

Radio mArt is mede door Ristie opgericht, maar rond 1984 was er een bestuur met ondermeer Hannah Molly, waar ook de radiomakers deel vanuit maakten. Schrijver dezes zat er bij en een joods echtpaar uit Amsterdam Zuid, dat de salsa deed. Ristie werd ontslagen omdat hij als manager geld achterover drukte, zeg maar de reclame-inkomsten. Toen hij zijn ontslag zag aankomen, bracht hij een zogenaamde redactie in het radiostation, die ook na zijn ontslag daar aan het werk kon blijven. In die redactie zaten ondermeer de twee vrouwen van de kunstenaar John vd Leende, die domicilie hield in het Ganzenhoef atelier Kofu. Radio maken deed die redactie niet, wel blanke medewerkers voor racist uitschelden en de uitzenddraden doorknippen als ze midden in een programma zaten. Ze mochten blijkbaar hun gang gaan, want ze werden nooit de deur uitgezet. Op zeker moment besloten een aantal mensen, waaronder genoemd echtpaar, de Surinaamse voorman Henry Strijk en schrijver dezes alle spullen midden in de nacht weg te slepen om mArt te kunnen blijven voort zetten. Dat hebben we gedaan en mArt bestaat nog altijd. Grappig is nog dat Ristie overal verkoopt dat zijn mArt niet hetzelfde is als de Mart van nu, zoals hij die mArt betitelt. Het logo is evenwel niet verandert en terecht niet.

Henno Eggenkamp

Parsan op 14, V6

De PvdA Amsterdam heeft zijn kandidatenlijst voor de gemeenteraad rond. 1, 2 en 3 zijn de huidige wethouders Asscher, Gehrels en Ossel. Die gaan dus voor een nieuwe termijn, nr. 4 is Hans Weevers, ex-stadsdeelvoorzitter en nu adviseur Woonbond, en zal wel fractievoorzitter of ook db-er worden. Lijstduwers zijn Cox Habbema en Marcouch. Geen verrassende namen op de lijst van 29, behalve wellicht ex-provo Luud Schimmelpennick (16). Wel veel bestuurlijk ingestelde personen, zoals (ex) stadsdeel-bestuurders, die met de halvering van het aantal stadsdelen een andere plek in de partij moeten zoeken. Ook een weinig etnische lijst: 2 'Turken' (9 en 21), 2 'Marokkanen' (17 en 29), 2 'afro-surinamers', - Peggy Burke (zat al in de raad en vertoeft nu op  plaats 19) en Robby Rijssel (26) -, en een 'hindoe-surinamer', onze eigen Narish Parsan (14, zie foto), die in ons stadsdeel soms van zich liet horen. Zie verder link PvdA zuidoost.

Jude Kehla en de PvdA, V5

Bij de samenstelling van het vorige DB in het stadsdeel werd Jude Kehla er op het laatste moment bijgehaald. Het Db moest met een 5de lid worden uitgebreid omdat er volgens de PvdA anders te weinig 'zwart' in het bestuur zat. Het werd de socioloog uit Kameroen, die al eens raadslid voor dezelfde club was en in die periode de nakomelingen van de blanke slavenhandelaars er eens een keer flink van langs gaf. DB-er Jude ontpopte zich als een man met een eigen mening en bond de strijd aan met het subsidiëren van etnische clubjes, alleen omdat ze een bepaald etnisch smaldeel vertegenwoordigen. Jude won. En nu wil Jude terug als db-er, naar het schijnt het liefst als voorzitter. Hij wil zijn beleid afmaken, bijvoorbeeld ook op het gebied van schuldhulpverlening. De PvdA loopt evenwel niet met hem weg. Lees verder het interview met Jude in De Pers.

Slavinnen van God

Nizaar Makdoembaks, het luidkeelse en soms ook dronken raadslid van Solidariteit Zuidoost, al een tijdje zonder zetel, doet weer van zich spreken. De niet meer practiserende dokter schreef een boek over Ghanese en vooral Nigeriaanse prostitutienetwerken, die zich bij sommige hallelujah-kerken hebben ingenesteld: De Slavinnen van God.  De pastor brengt desgevraagd het gewenste 15-jarige meisje langs, maar ook de eigen moeders doen dat. Volgens Makdoembaks worden de meisjes er ook in  geluisd door loverboys en voodoo-praktijken, en worden de criminelen beschermd door ambtenaren en politiemensen.
Een verslaggever van het Nederlands Dagblad ging met Makdoekbaks op reportage. Ze belanden in een Bijlmer cafeetje waar aan de tap een geel-zwart bordje hangt: 'zoenen verboden & condooms verplicht'. Via de Amsterdamse barmedewerkster zitten ze op zeker moment tegenover twee dames. Een van hen is de 40-jarige Surinaamse Nora die in de thuiszorg werkt en best wat wil bij verdienen. Een dag met eten en uitgaan kost 250 euro. Een uurtje kan ook, maar aan pijpen doet ze niet. Dan vragen de heren om een jong meisje. Ze kent er een van 15, 'heel vol, echt een vrouw, mooi kontje'.
Vervolgt de reporter: 'Ze gaat maar school, maar heeft ook klanten. Haar moeder brengt haar dan. Na negen koffie hebben we een kind.'
Het verhaal van moeders die hun hoererende dochters langs brengen, kennen we van Bernadette de Wit, die er een keer over schreef. Zij noemde als afspreekcafe de tent van Heuft.
En het verhaal van Makdoembaks is natuurlijk verre van onwaarschijnlijk als je bedenkt dat veel mensen uit West Afrika illegaal zijn, iedereen pastor kan worden, en kerken uit de aard der zaak nauwelijks verdacht zijn. Op zich prima dekmantels. En migrantenbendes verdienen hun eerste inkomsten bijna altijd met prostitutie. Makdoembaks verhaalt ook nog over een Nigeriaanse bendeleider die zich binnen de PvdA goed wist te verkopen, maar gepakt werd op een zwendel met gesubsidieerde computers voor zijn kerk. Hij schijnt weer in business te zijn.
Makdoembaks heeft het boek via zijn eigen uitgeverij, het Tribunaal, uitgebracht, het kost 24,75 bij internet boekhandel Van Stockum. Meer info op zijn website: www.solidariteitzo.

Wereldmuziek is niet urban

Met Youssou NDour is Rokia Traore een van de grootste zangtalenten van Afrika, hij uit Senegal, zij uit Mali. Afgelopen zondag trad ze op in De Melkweg. Maar helaas, haar ijle zang, haar perfect gestyleerde muziek met fijnzinnige ritmes, die zoals zoveel West-Afrikaanse muziek de luchten boven de steppen kan doen zinderen, kwam in de kleine, volgepropte en zweterige zaal niet tot zijn recht. In de Melkweg-zalen met hun grote binnen-bar en open en dicht klappende toegangsdeuren hangt ook altijd een sfeer van een gezellig uitje. Muziek lijkt er nooit het belangrijkste. Er zijn ook altijd mensen die esoterisch gaan dansen, springen en schudden met haren. Die komen zichzelf even uitleven en indruk maken. Bij Rokia bestond uit het publiek niet uit jong en (black) urban, maar uit koppels en dames gezelschappen, veelal 40 en veel ouder, die je tegen komt bij wereldmuziekfestivals, de Nederlandse burger die het beste met de arme wereld voor heeft. Er waren ook een paar mooie Malinese meiden in perfecte uitgaans-tenues. Het was helaas een bevestiging van andere ervaringen. De zogenaamde wereldmuziek trekt vooral een blank, goed opgeleid publiek. Maar, als het Stadsdeel het Kwakoe Festival straks gaat helpen bij zijn programmering, dan zou dat kunnen veranderen. Maar dan moeten alle kramen natuurlijk wel even hun eigen boemboem uitzetten.

Verkiezingen 4: OZO's black horse

Hij werd ontslagen bij de VPRO en Radio Stad vanwege politiek troebele uitspraken, hij moest als directeur van Radio Mart het veld ruimen vanwege financiële malversaties, hij was betrokken bij mislukte zomercarnavals in Amsterdam en Zuidoost, maar een ras-opportunist komt altijd weer op beide pootjes terecht. De communicator Roy Ristie is alweer een aantal jaren in Zuidoost woonachtig en aanwezig. Hij werd door MP-bureau ingehuurd om Surinamers bij de Bijlmer Vernieuwing te betrekken, werd lid van het 4-5 comité en richtte verleden jaar met ondermeer Henk vd Belt een comité op dat Pa Sem aan een borstbeeld bij het Bijlmer Monument moet helpen. Ondertussen is hij ook nog de drijvende kracht achter de herdenking van de afschaffing der slavernij op het Surinameplein.
Henk, inmiddels van D66, vindt dat de Bijlmer politiek mensen als Roy nodig heeft, en voor OZO is Roy een waarschijnlijk diep gewenste stemmentrekker, hoewel hij zichzelf niet als politicus wenst te benoemen, maar kiest voor titels als 'volksvertegenwoordiger' of 'politiek ondernemer'.  Officieel staat hij nog niet op de lijst, die wordt pas bekend op 1 december of daaromtrent, maar op zijn eigen site verwees Mart vd Wiel, lijsttrekker OZO/D66, al naar een interview met Roy op de site van Blondje, en daarin bewijst Roy de multicul newspeak geheel in de klauw te hebben. En toen Henk de Boer zich op zijn site een grapje dacht te kunnen veroorloven met de tekst 'jacht op Surinamers geopend' , - want Roy naar OZO, Leeuwin lijsttrekker bij Groen Links en Bissesar bij de SP -, strafte Roy dat meteen af. Hij was voor heel Zuidoost en zijn afkomst was van geen belang. En tegelijkertijd maakte hij zich geheel naar Surinaamse gewoonte nog belangrijker dan hij was. Hij was een 'stakeholder' van onze samenleving ofwel een man waar je niet omheen kan.
Gisteren bewees Roy zijn kracht als ritselaar en pr-vakman. AT5 troonde hem als as politicus naar het zo in negatieve belangstelling staand winkelcentrum Holendrecht. Roy knoopte een joviaal praatje aan met enkele jongens die de capuchon over de kop trekken en hield hen voor, dat je een droom moest hebben. Hij deed gezellig met een oud vrouwtje en wie kwam er tenslotte in beeld lopen: onze bekende Surinaamse zangeres Annemarie Hunsel. Kon het nog handiger geregisseerd zijn, of is toeval nog mooier. Met OZO komt het wel goed, hoewel Roy beter meteen aan het stadsdeel verhuurd kan worden. Als communicator is ie onverslaanbaar. Samen met Elvira zou hij een pracht van een koppel kunnen vormen. Bestudeer ook een van Roy's laatste producties: Brasafair

Wie wordt Miss Glije

Amsterdam Zuidoost is een sexy stadsdeel. Vroeger hoorde je veel op straat: 'Pss, schatje, wil je een mooi bruin kindje'. In West veel dikke meiden in zakjurken, met van die vreselijke hoofddoeken en zo'n ongeschoren baard als voorzitter. Wij hebben de best gekleedde stadsdeel-voorzitter van Amsterdam en daarbuiten, jongens met het broekkruis op de knie en vettige meisjes in heel strak. Vanmorgen haalde ik bij de bakker nog drie flyers op: allemaal sexy feestjes: hindi-divas, een verjaardagsfeestje voor 34 jaar Srefidensi (onafhankelijkheid Suriname) met een Miss Glije-verkiezing, en een 'sexyz'-party. In en op het gebouw van De Kandelaar - het Bijlmer vaticaan van Ghanese Bijlmer Halleluja Jezus - ontwaarde ik nog flyers van een Ghanese Miss-verkiezing (zie Face of Ghana), dat onder meer gesponsord wordt door Stadsdeel Zuidoost. Weer thuis en aan de koffie probeerde ik uit m'n hoofd te tellen hoeveel kapperszaken we hebben en hoeveel winkels met neppruiken en in te vlechten haarstukken, de zogenaamde hair- extensions: 20-30 of toch meer dan 50, de illegalen mee geteld. Wat zou onze economie in Zuidoost zonder het uiterlijk vertoon nog voorstellen en zou dat schelen in de schuld-hulpverlening? Geen idee. En ik herinnerde me wat een mooie vrouw me ontdaan vertelde over meisjes op het Augustinus College in de Bijlmer, met te korte rokjes, met een uit de jurk vallende borst, en soms zonder onderbroek. De fotograaf Raimond Wouda had ze gefotografeerd voor zijn project 'School', een fotoboek over leerlingen van middelbare scholieren. Hij was er vlak voor een schoolfeest in de aula. Hij vond het nodig de foto die hij daarvan maakte later te retoucheren: borst naar binnen, rokje langer. De foto is ook niet op zijn site te vinden.